Buty profilowane są zaprojektowane tak, aby wspierać stopę w określony sposób — mają zwykle bardziej usztywnioną piętę, wkładkę z wyprofilowaniem i stabilną podeszwę.
Takie buty stosuje się wtedy, gdy stopa wymaga dodatkowej kontroli, na przykład przy koślawości lub innych problemach.
Buty z płaską, elastyczną podeszwą są dla dzieci, które nie potrzebują dodatkowego wsparcia i u których stopa pracuje prawidłowo. Dają więcej swobody i są lżejsze.

Sztywny zapiętek to tylna część buta, która jest wzmocniona, by stabilizować piętę. Ma zapobiegać przechylaniu stopy na boki.

Nie każde dziecko go potrzebuje. Jeśli stopa rozwija się prawidłowo, miękka stabilizacja w zupełności wystarczy. Twardy zapiętek bywa zalecany przy konkretnych problemach, dlatego nie powinien być „obowiązkowym” elementem każdego buta.

Obcas Thomasa to specjalne wydłużone podwyższenie w podeszwie, które ma poprawiać ustawienie stóp, zwłaszcza przy koślawości.
Stosuje się go wyłącznie wtedy, gdy zaleci to specjalista. Nie jest to element spotykany w standardowych butach dziecięcych.

Najczęściej oznacza to, że stopa ustawia się nierówno podczas chodzenia. Może to wynikać z koślawości, szpotawości albo nawykowego ustawiania stóp. Warto pokazać taka parę butów specjaliście — zużycie podeszwy często dużo mówi o tym, jak pracuje stopa.

Najczęściej dziecko zgina palce wtedy, gdy but jest za mały, za wąski albo zbyt sztywny w przedniej części. Palce próbują znaleźć sobie miejsce, więc naturalną reakcją jest ich podwijanie.

Czasem dzieje się tak też wtedy, gdy but jest za duży i stopa „ucieka” do przodu — dziecko podkurcza palce, żeby but lepiej trzymał się stopy. Jeśli zauważysz takie zachowanie, warto sprawdzić długość i szerokość buta oraz to, czy przód jest wystarczająco elastyczny.